Steun ons en help Nederland vooruit

zondag 11 oktober 2009

Tribune zitten

Bij de laatste raadsvergadering had ik vanaf de publieke tribune een speciale kijk op de gemeentepolitiek. Allereerst zijn daar deze avond de grote dikke witte enveloppen die voor ieder raadslid klaar liggen. Even lijkt het of iedereen deze vergadering onvoorbereid ingaat maar gelukkig is de inhoud hiervan alleen maar leeswerk voor een volgende ronde. Het handjes schudden is een gewoonte waar je de pikorde duidelijk aan af kunt lezen. Daarnaast wordt zichtbaar dat sommige raadsleden prachtig over of langs een ander kunnen kijken. ( De telaatkomers blijken later dit ritueel alsnog uit te voeren hetgeen een wat overbodige actie lijkt want via de voorzitter was men toch al verschillende agenda punten met elkaar in gesprek!).

Na wat gesteggel over de agenda kan het nieuwe raadslid beëdigd worden waarbij het ritueel vereist dat iedereen de eed, die nu gezworen wordt, staande aanhoor. Om het effect van dit ernstige moment te versteken mag van mij de ingezworene voortaan ook nog zijn rechterhand op 't hart leggen. Enfin, er was hieraan weer veel te genieten ,de een ging er eens breed voor staan, voor een ander was staan bijna teveel moeite en er was een raadslid dat er zo plechtig bijstond dat ik hem er van verdenk dat hij aansluitend het liefst een ferm Wilhelmus had aangeheven.

Verder valt op, dat naast de belabberde akoestiek, sommige raadsleden er een sport van maken zo goed mogelijk binnensmonds te spreken. Het is dan een verademing iemand te horen spreken die de kunst van het articuleren wel beheerst. Echter blijkt dat door overarticuleren een nagalm kan ontstaan in de zaal. Het is dus verstandig met mate te articuleren.

Naast de vele verschillende middelen om je standpunt extra kracht bij te zetten was het tijdens deze avond opvallend dat een van onze raadsleden duidelijk aangaf geen behoefte te hebben aan enig nader overleg. Vervolgens nam hij tijdens de schorsing toch deel aan het overleg afgaande op de non-verbale communicatie. Dit werd vooral zichtbaar middels de royale armgebaren waar zelfs het wegwerpgebaar kans zag zijn steen( tje) bij te dragen.

Al dit kijkend genieten maakte dat de tijd vloog en het zo maar 10 uur werd waarop de voorzitter de vergadering sloot.

Elly Poncin